LINKS

Angela Groothuizen
Angela op Twitter
Angela op YouTube
Dolly Dots geweldige Fansite
Juffertjes bloemen Schiedam
Koppop
Mama Cash
Stichting Sam
Stop Aids Now
Webshop Angela Groothuizen
The Voice Factory

ZOEKEN


Te gek, geweldig, schitterend, kippenvel, humor, passie, etc. etc.

Te gek, geweldig, schitterend, kippenvel, humor, passie, etc. etc. zo kan ik nog wel meer labels verzinnen over de theatertour “LABEL”
De eerste show in het Konings theater in Den Bosch, ja wat kun je verwachten is het net zoiets als klein wordt het heel anders het was een verrassing wat we zouden gaan horen. Het was sowieso gezellig om weer eens wat vrienden en bekenden tegen te komen bij de show.
En dan begint het wat heeft die vrouw toch een pracht stem en wat een mooie nummers worden er weer gezongen er komen bekende nummers voorbij maar ook nieuwe nummers die geweldig gebracht werden.
Ook kan Angela geweldig vertellen, ook al moest ze af en toe even spieken maar dat mag nog bij een eerste try-out, het waren mooie verhalen vol passie, humor maar ook aangrijpende verhalen, zoals over haar levendige droom over Ria waarna ze het prachtige nummer “niets blijft“zong. Ook kregen we nog even andere kwaliteiten van Angela te zien ven een stukje op de piano en jaja ze speelde ook nog op de bas gitaar ( deze was bijna groter dan Angela), ook kregen we nog biologieles van Angela over onze hersenen over het verschil tussen de linker en rechter hersenhelft prachtig hoe ze dit vertelde echt lachen.
Al met al was de show prachtig, er hangt ook altijd zo’n lekker intiem sfeertje in het koningstheater dat heeft toch ook wel iets, ook na de show nog even heerlijk nagekletst met iedereen ook met Angela, het was een zeer geslaagde avond.
Af gelopen donderdag ben ik naar de show in Waalwijk geweest ze had ondertussen al verschillende shows gegeven dat was ook duidelijk te merken het verliep toch wel wat soepeler ondanks dat Angela niet zo goed uit de weg kon met haar linker hand ( was hier pas aangeopereerd) Ze kwam op met het prachtige lied HALLELUJA super gewoon, andere numers die voorbij kwamen zijn Wie nooit zijn hart verliest, ‘t Zuiden, ingedeeld, 59, Telkens als ik je ze, Komt doorjou, Sinds jij er bent, Rozengeur, Nooit er alleen, Thuis, Magnolia, Bier en Bitterballen, Niets Blijft, Groots en meeslepend, Ik verdedig, Wanneer u het wilt, verder was de show weer geweldig het was weer een heel ander theater waardoor het toch weer anders overkwam het geluid was harder, maar dat deed niets af aan de kwaliteit van de show. Het einde van de show nadert en Angela met band krijgen een staande ovatie super gewoon toen gingen de bandleden weg en pakte Angela haar speeldoosje en begon het liedje “Roze sneeuw“te zingen nou ik kan je vertellen kippenvel kreeg ik ervan, het werd ook echt muisstil in de zaal en iedereen bleef ook staan, het was prachtig wat kan die vrouw zingen maar dat wisten we natuurlijk al. Ik kan er over blijven schrijven maar ach ga gewoon zelf kijken dan zie en hoor je dat het schitterend is.

Angela bedankt voor weer een geweldige theater productie ook dank aan de bandleden die ook geweldig speelde.

liefs Sylvia Brok

Angela – theater concert “Label” - de eerste try-out

Ja, welk label kunnen we eigenlijk plakken op het eerste inspeelvoorstelling van Angela’s programma “Label”? Eigenlijk is de voorstelling niet te vatten in één label maar laat ik beginnen met “leuke mix”. Angela brengt een leuke mix van nieuw en reeds bekend materiaal waarbij de nadruk ligt op het nieuwe materiaal. Ze heeft echt weer een aantal “beauties” geschreven.
Het is ook een leuke mix van mooie rustige luisterliedjes en wat steviger materiaal. Hierdoor komt het veelzijdige talent van Angela goed tot zijn recht. Mooi gevoelig gezongen nummers worden afgewisseld met geweldige uithalen.
Andere labels die mij te binnenschooten bij de eerste voorstelling waren “fris” en “nieuw”. Angela heeft voor haar nieuwe programma een aantal nieuwe nummers geschreven en dat zorgt er voor dat het theater concert “fris” overkomt. Het is een heel nieuw programma aangevuld met wat “Angela klassiekers”.
Ook wil ik het label “humor” op het programma plakken want regelmatig heb ik moeten lachen met de verhaaltjes waarmee Angela de nummers aan elkaar praat. Leuk was ook de mini biologieles waarin Angela het publiek vertelde over de samenwerking tussen onze beide hersenhelften.
Daarnaast wil ik toch ook het label “geweldig” op de voorstelling plakken. Angela bezorgt haar publiek gewoon een geweldige avond door haar geweldige performance en de mooie nummers die mee brengt. Ik kan gewoon niet anders zeggen. Angela is en blijft gewoon een geweldige entertainer die nooit verveeld.
“Gezelligheid” mag ik natuurlijk ook niet vergeten. Angela weet tijdens haar voorstelling een gezellige gemoedelijke sfeer te creeëren waarbij naast ruimte voor serieuze zaken in het leven er ook ruimte is om lekker te lachen. Ook is het altijd gezellig om bij de optredens de andere bekenden liefhebbers te ontmoeten. De sfeer is altijd goed.
Tot slot denk ik ook dat het label “anders” van toepassing is. Niet alleen zijn er veel nieuwe nummers waardoor deze voorstelling zoals eerder gezegd “fris” en anders is dan haar vorige programma, we zien Angela ook weer wat anders doen. Bij één nummer speelt ze namelijk zelf de bas en naast dat het goed klonk stond het ook wel leuk die grote bas om haar nek. Net als je denk van ‘die vrouw heeft alles al gedaan’ doet ze toch weer iets verrassends anders wat ik haar nog niet had zien doen!

Hoewel dit de eerste voorstelling was van de tour en Angela en haar mannen met dit programma nog geen “wedstrijdervaring” hebben deden ze het verbluffend goed. Ik blijf het mooi vinden dat ze met zo’n kleine bezetting, 3 muziekanten en Angela als zangeres, zo’n mooie volle sound weten te creëren. Echt erg mooi!

Het was gewoon een geweldige avond, eentje die ik niet graag had willen missen! Angela, bedankt!

Arald – 14 januari 2010

Oh ja, labels die ik vergeten ben zijn “genieten”, “mooi”, “afwisselend”, “spontaan”, “ontroerend” en ik ben er nog wel een paar vergeten.

De X Factor van dichtbij

17 april 2009, de spanning stijgt, de 5de live show van de X-factor. Van de 8 overgebleven kandidaten moet er weer een afvallen. Zo rond kwart voor zes verschijnen de eerste bezoekers bij de doorgang bij studio 24 die leidt naar studio 22, met z’n 1200 plaatsen de grootste TV-studio van Europa. Een aantal mensen kijkt wat verbaast en vraagt of ze goed zitten voor de X-factor. Ze staan immers voor een deur van studio 24 terwijl ze in studio 22 moeten zijn. Er hangt een briefje met de mededeling dat om 6 uur de deur van de doorgang open zal gaan.
Rond 6 uur verschijnt er iemand van de beveiliging en gaat de deur open waarna de bezoekers kunnen doorlopen om vervolgens bij studio 22 te mogen wachten. De studio zal om half acht, een uur voor de live uitzending open gaan. De groep wachtende groeit snel. Velen hebben hun creativiteit tentoongesteld op de vele spandoeken die ze meebrengen. Mensen met een VIP kaart kunnen ook een kijkje nemen in de FIAT promotietent. Op een klein terrein naast de studio zijn 5 jongens een beetje aan het voetballen. Omdat de ‘elftallen’ niet even groot zijn lijkt het mij dat ze niet echt gelijke kansen hebben. Bij de X-factor zal dat straks anders zijn. Iedereen krijgt 1 nummer de tijd om het publiek te overtuigen dat ze niet in de sing-off thuishoren. Twee acts zullen later op de avond hun nummer nog een keer ten gehore moeten brengen om uiteindelijk de jury te overtuigen dat juist zij door moeten naar de volgende live show.



Vlak voordat de deuren van de studio voor het publiek open gaan arriveert Patty Zomer bepakt met de kleding die Angela die avond zal dragen. Angela moet er natuurlijk elke keer ook op haar best uitzien. Tegen halfacht gaan de deuren open maar helaas voor het publiek, deze open deuren geven alleen toegang tot de hal van de studio. Aan de andere kant van deze hal wachten de volgende gesloten deuren op hen. Terwijl het publiek zich voor deze studiodeuren verzamelt worden ze door een publieksaanjager al een beetje in stemming gebracht. Ook wordt men geïnformeerd over het feit dat dit de laatste gelegenheid is om de blaasspier te ontspannen. Tijdens de live show kun je immers niet zomaar de studio verlaten.



Boven in de backstage ruimte verzamelt zich ondertussen de pers en bereiden de kandidaten zich voor op hun optredens. Hitkrant is aanwezig met een winnares van een prijsvraag. Zij zal na afloop enkele kandidaten mogen interviewen. De stylisten en visagisten leggen ondertussen de laatste hand aan de kandidaten zodat deze later op de avond kunnen stralen op het podium. De spanning stijgt en enkele kandidaten lopen nerveus over de gang. Het publiek dat inmiddels op de tribunes heeft plaats genomen wordt geïnformeerd over de techniek van Europa’s grootste TV studio en hoe men tijdens de live uitzending vooral enthousiast moet zijn. Tijdens de live uitzending zal de publieksaanjager precies aangeven wanneer men moet juichen. Ook worden mensen op bepaalde tribunes er op gewezen dat ze op moeten passen voor de kraancamera die plotseling kan komen overvliegen. Ook moet men niet voor de autocue gaan staan want daar doe je Wendy en Martijn geen plezier mee.



Vlak voor half negen wordt er een grote teller getoond op de diverse schermen in de studio. Het aftellen is begonnen en de jury stelt zich op achter het decor dat zo dadelijk zal openschuiven. Klokslag half negen begint het spektakel. De lichtshow en de effecten op het ronde videoscherm in de studio zijn indrukwekkend. In een kort introductie filmpje met voornamelijk hoogtepunten van de vorige uitzending zegt Angela “we vertrouwen ze niet meer” als ze het over de andere juryleden heeft. Ze verwijst hiermee naar het naar huis sturen van haar geweldige kandidaat Irma tijdens de vorige show.
De show wordt afgetrapt door Roan uit de 26+ categorie van Angela. Hij doet dit met een werkelijk fenomenale vertolking van Wanna Be Starting Something van Michael Jackson. Angela staat te swingen achter de jurydesk. Ook de andere juryleden zijn na afloop ook lovend over het optreden. Ook blijkt dat mensen op de voorste rijen niet veilig zitten. De eerste personen worden al getroffen door knuffels die voor Roan bedoeld zijn.



Tijdens de reclame break zorgt de publieksaanjager voor wat entertainment in de zaal. Ook wordt de make-up van enkele juryleden door de visagisten snel bijgewerkt. Angela loopt ondertussen ook even naar haar dochter Lola die op de tribune zit. Ze geeft haar haar telefoon en later tijdens de pauze tussen de liveshow en de uitslag blijkt dat deze niet ongebruikt is gebleven. Als tijdens deze pauze de publieksaanjager vraagt wie er meer dan 6 keer heeft gestemd steekt onder andere Lola haar hand op. Als haar gevraagd wordt hoe vaak ze heeft gestemd zegt ze 35 keer. Als haar vervolgens wordt gevraagd met wie zijn telefoon ze dat heeft gedaan zegt ze “die van mijn moeder”. Als dan vervolgens de vraag komt “waar zit je moeder” wijst Lola naar de Jurydesk en valt ook bij de publieksaanjager het kwartje dat hij hier te maken heeft met de dochter van Angela. Het laat zich natuurlijk eenvoudig raden over welke kandidaten de 35 stemmen van Angela’s dochter zijn verdeeld.



Na de eerste reclame onderbreking gaat het spektakel verder met een prachtig optreden van Lisa. Ze krijgt Gordon van zijn stoel die vervolgens spontaan het werk van de publieksaanjager overneemt en het publiek aanmoedigt te juichen voor zijn Lisa. Als Eric na het optreden een kritiekpunt naar voren brengt laat de zaal duidelijk horen het daar niet mee eens te zijn. Na Lisa is het de beurt aan Jamal. Hij brengt een lastig nummer van Justin Timberlake ten gehore. Dat Angela haar taak als jurylid serieus neemt blijkt maar weer als ze tijdens het optreden naar haar koptelefoon grijpt om even goed naar de zang te luisteren. Ze zal dat later tijdens de show nog een aantal keer doen. Na het optreden geeft Angela aan dat Jamal’s stem iets is gezakt sinds zijn deelname aan de X-factor begon maar dat dit niet vreemd is omdat hij nog zo jong is. Ze vindt wel dat hij het goed heeft gedaan want het was een lastig nummer. Stacey haalt nog aan hoe cool Jamal nu is ten opzichte het bescheiden jongetje dat hij was toen hij aan de X-factor begon.



Whatever vervolgt de show met Music van Madonna, een nummer waarvan ze zelf aangeven dat ze het niet geweldig vinden. Terugkijkend op de vorige show laten de meiden van Whatever nog even blijken hoe trots ze zijn op de drie tienen die ze toen kregen van Gordon. Samen was dat volgens Eva een 30. Ze krijgt ook iedereen aan het lachen als ze verteld dat ze op school slechts een keer eerder een 10 heeft gehaald. Dat was voor maatschappijleer maar dat was naar eigen zeggen niet zo lastig omdat het bij dat vak gaat om het geven van je mening en dat kan ze wel. Het optreden deze keer is wat minder. De zang was deze keer minder dan men van de dames gewend was maar de afsluiting in de vorm van een stage dive was leuk bedacht. Eric is het zoals te verwachten viel niet eens met kritieken op zijn act. Eva laat blijken dat het ondanks de kritische woorden toch een groot feest blijft.



Na Whatever volgt Hester, de jonge dame met de geweldige stem uit de categorie “meiden” van Gordon. Het optreden is fenomenaal. Volgens Eric het beste van haar tot nu toe en Angela gaf aan dat Hester haar heel diep had geraakt. Rev ’n Ros brengen in een sexy outfit samen met vele dansers The Way You Make Me Feel ten gehore. Angela geeft de mannen van Rev ’n Ros maar vooral hun coach Eric het advies om het nummer een half toontje lager te zetten zodat de jongens iets meer lucht overhouden om te dansen. Zingen en dansen te gelijk is namelijk erg inspannend. Als Eric laat weten het niet met dit advies eens te zijn zegt Angela tegen Rev ’n Ros “Dan luister je toch gewoon niet naar je coach maar naar mij”.



Terwijl het introductiefilmpje voor Luigiano loopt zit hij al gespannen te wachten op het podium. Hij heeft een moeilijke week achter de rug. De afgelopen week heeft er namelijk veel druk op hem gelegen omdat ten gunste van hem de talentvolle Irma het toneel heeft moeten verlaten en dat is in de media niet onopgemerkt voorbij gegaan. Vlak voor zijn optreden krijgt Luigiano nog even een schouderklopje van een van de coaches als mentale steun. Hij zingt het nummer Ben van Michael Jackson. In zijn commentaar zegt Eric dat het niet goed over kwam maar dat Luigiano wel een mooie soul stem heeft. Angela is het er niet mee eens en laat weten dat het wel over kwam bij haar. Gordon geeft aan dat hij het vooral een zeik nummer vindt.



Als laatste is het de beurt aan Rachel om kwaliteiten te laten horen met een song van een pop icon. Ze heeft gekozen voor I Will Always Love You en ondanks het feit dat dit een erg lastig nummer is doet ze het goed. Eric wijst in zijn commentaar op de paar slippertjes die ze maakte in het tweede deel van het nummer. Gordon heeft vooral aandacht gehad voor de lintdanseres die volgens hem “ingewikkeld deed”. Nadat Gordon zijn commentaar heeft gegeven en Rachel verteld dat ze ook haar beperkingen als zangeres moet kennen roept iemand uit het publiek naar Rachel “Maar je bent wel heel goed” en gebaseerd op de reactie van het publiek daarop was men het in de zaal het daar wel mee eens. Angela verwijst in haar commentaar naar de “zureleden” die net doen alsof haar optreden heel slecht was terwijl het dat zeker niet was. Rachel had weer het hart van Angela geraakt en het publiek reageert instemmend.



Na het optreden van Rachel begint het wachten op de uitslag. In de tussentijd kan het publiek in de studio via grote schermen de TV-kantine volgen. Daarin heeft men deze keer ook de voltallige jury van X-factor. Ondertussen zorgen de meiden van Whatever in de backstage ruimte voor wat live muziek met de gitaar die ze hebben mee gebracht. Tegen het eind van de TV-kantine komt de jury weer de zaal in. Angela lijkt te zijn geïnspireerd door Wendy van Dijk die de hele avond op gips over het podium strompelde want ook Angela loopt wat vreemd achter de jury desk. Het blijkt dat ze even één schoen niet aan had omdat ze niet zo prettig liepen. Ze liet het vorige week in de backstage uitzending al weten maar Angela en hoge hakken zijn gewoon geen vriendjes.



Na een optreden van Ilse de Lange stijgt de spanning. De krukken voor sing-off acts worden klaar gezet en aan de andere kant verschijnt de bank voor de gelukkigen die in elk geval volgende week weer mogen optreden. Al snel blijkt tijdens de uitslag dat Angela en haar team ongeschonden uit de strijd zijn gekomen. Het zijn uiteindelijk Jamal en Rev ’n Ros die hun nummer nog een keer moeten zingen om de jury te overtuigen. Uiteindelijk is het Angela die het laatste woord heeft en die de knoop moet doorhakken voor 3 van haar schatjes zoals ze de jongens noemt. Haar keuze valt op Jamal maar ze geeft ook aan dat ze Rev ’n Ros als artiesten willen hebben op haar 50ste verjaardag later dit jaar.



Terwijl de meeste acts zich weer omkleden melden Luigiano en Jamal zich bij de perskamer voor wat interviewtjes met de prijswinnares van Hitkrant. Ze gaat ook met de jongens op de foto voor het grote X-factor logo. Later melden ook de heren van Rev ’n Ros zich in de perskamer. Als na een foto shoot het meisje van Hitkrant wordt gevraagd of ze nog een vraag heeft aan de heren van Rev ’n Ros zegt ze spontaan “Mag ik je hoed” en enkele ogenblikken later is deze dame de gelukkige eigenaar van deze hoed. Tot slot meldt Rachel zich ook nog even op blote voeten in de perskamer. Deze dame blijk zoals Gordon tijdens de uitzending al zei ook backstage heel erg lief te zijn.



Het zit er op, de 5de live show is afgelopen en volgende week gaan we verder met de zeven overgebleven kandidaten. De finale komt nu echt dichtbij!

Verhalen van Vrienden - Klein.

Hallo lieve vrienden van Angela Groothuizen.

Eindelijk was het dan zover, 11 april de dag waar ik al maanden op zat te wachten was aangebroken.
Ik ga naar ANGELA toe!

De cd had ik al in huis, die had ik bij Angela besteld en het is een prachtige cd geworden.
In de ochtend nog gewerkt en rond 13.45 uur mijn goede vriend Peter Spek opgehaald van de trein in Rijswijk want hij ging samen met mijn moeder en dochter mee naar Angela.

Nadat we van zwemles terug kwamen, snel wat gegeten en toen op weg naar Kijkduin waar mijn moeder woont. De auto daar geparkeerd en de Randstadrail genomen richting de Conradkade waar we moesten uitstappen. Ik realiseerde me dat ik de fles wijn voor Angela in de auto had laten liggen en baalde enorm. Maar goed onderweg ge-sms’t met mijn vriendin Ingrid die ook zo blij was om er naar toe te gaan en besloten met z’n 5e naar het theater toe te lopen.

Eenmaal daar aangekomen, zagen we de poster van Angela al hangen en gingen naar binnen. Het is een klein theater waar ook een zwembad is gevestigd. Zo lang ik in Den Haag woon, ben ik er nog nooit geweest. Een andere vriendin van mij, Kim zat al aan een tafeltje en dat was even gedag zeggen. We kletsten even wat en toen kwam Marco binnen. Ingrid en Laura gingen naar de wc en ik besloot aan de kassa te vragen of ik na afloop die poster van Angela mocht hebben om die na afloop te laten signeren voor Laura, mijn dochter. Geregeld! We besloten boven koffie te gaan drinken en gingen aan een tafeltje zitten. Het werd drukker en Arald kwam ook nog gezellig bij ons zitten. Babs bleek er ook al te zijn, alleen was ze me nog niet meteen opgevallen. Het was 20.30 uur geweest en we besloten bij de deur te gaan staan want we wilde heel graag vooraan zitten. Toen de deur open ging, zaten er al mensen vooraan en dus was het heel moeilijk om bij elkaar te zitten. Ingrid zat bij Arald en Peter zat tussen 2 andere mensen in en Laura en mijn moeder zaten wel naast mij voorin.
Het zat volgens mij helemaal vol en dat was ook heel leuk voor Angela en haar band.

Ze kwam op met Melk en Honing als ik het me nog kan herinneren. Ze zag er leuk uit in een mooie rode jurk en een zwart jasje.
Ze vertelde bijna na elke nummer wel iets en op een gegeven moment mochten we foto’s gaan maken. Ze ging er met haar band voor staan en dat was heel komisch, zeker toen Peter op een gegeven moment zijn camera moest inleveren bij Angela en hij deze wilde wegstoppen. Uitgerekend jij hé Peter zei ze nog. Ze herkende hem natuurlijk!

Op een gegeven moment kwam ze met haar poster op de bühne en ging daar over vertellen. Ze vroeg of Laura die foto wilde bewerken met een stift en dat wilde ze wel. Ze zou na 2 nummers bij haar terug komen. Ze zong nog het mooie nummer Jij hoort bij mij die ze geschreven heeft voor haar goede vriendin Angéla van de Dots en vertelde daar ook nog een verhaal bij. Ik moet zeggen dat ook zij dit nummer mooi zingt en de muziek is iets anders. Van Angéla vind ik hem wel mooier ook omdat dit nummer bij haar leven past en dus meer indruk maakt en met zoveel gevoel gezongen ook.

Ze kwam weer bij Laura terecht en bekeek de poster aandachtig. Laura had zonnetjes op haar wangen getekend en er onder gezet: Je bent lief en nog een hartje op haar voorhoofd en nog wat getekend. Angela pakte dat heel leuk op en ging er zelf ook nog verder op tekenen.

Het nummer Sara en Halleluja waren ook prachtig gezongen, ik had er gewoon kippenvel van en voelde wat emoties opkomen. Wat een stem en het klonk ook zo mooi in die zaal. Het nummer dat ze zong voor Bert Klunder is geweldig, zo’n heerlijk meezing nummer. Mijn twee kinderen Laura en Nick zingen deze dus mee en zijn vooral helemaal weg van het liedje Sara. Deze 2 nummers gaan dan ook heel hard en vaak en dat is wel heel leuk om te zien dat ze deze muziek ook leuk vinden en waarderen.
Na afloop bedankte Angela haar publiek en vertelde nog dat de cd na afloop te koop was en dat liep ook als een trein. Het publiek was heel enthousiast en gingen voor haar staan, ze genoot er echt van en vertelde nog dat ze graag in Den Haag kwam. Langzaam liepen de mensen de zaal uit om nog wat te gaan drinken. Ik zei nog tegen Laura dat ze die poster moest pakken zodat ik er nog een foto van kon maken. Helaas mijn toestel is niet best meer en Arald was bereidt om wat foto’s te maken. Arald nogmaals DANK! Lola en Nona kwamen ook naar beneden lopen en ook daar ging Laura nog mee op de foto. Leuke, lieve meiden. Zijn toen nog wezen wachten op Angela met haar cd’s en dat liep dus storm. Ik had hem natuurlijk al maar besloot er nog één voor mijn moeder te kopen. Ze is er heel blij mee en vertelde nog dat ze zo ontroerd was van die avond en ze het zo mooi vond. Ze gaat normaal gesproken nooit naar een concert of uitvoering van een theater. Nu gaat ze ook mee naar de Dolly Dots in Arnhem en kijkt er nu al naar uit. Dit is zo geweldig om mee te maken en ook fijn dat ik mijn dochter die het zo ontzettend leuk vindt erbij te betrekken. In mijn tijd kon en mocht ik dit niet meemaken, te jong en geen geld voor. Ik wil dit mijn dochter niet ontnemen zeker als ze het zo ontzettend leuk vindt. Kortom het was een geweldige avond en was het ook leuk om ander fans te zien waaronder ook nog Katinka. Babs nog wel gezien, maar niet echt gesproken, jammer maar dat komt nog wel een keertje. Onderweg raakte Ingrid, Peter, Laura en mijn Moeder en ik niet uitgepraat over deze avond, wat een stem en wat een mooie teksten daar waren we het allemaal over eens.

Lieve Angela, Onwijs Bedankt voor deze Geweldige avond deze zou ik niet snel vergeten en ik hoop dat je ooit nog eens terug komt in Den Haag in de Regentes of waar dan ook.

Veel liefs en een dikke knuffel van
Cynthia xxx

Verhalen van Vrienden - Het Fotocamera-incident.

Het was 11 April 2008. Theater De Regentes in Den Haag. Een grappig theater, want het is gevestigd in een voormalig zwembad.
Er is een expositieruimte, en die zit in het 2-meter bassin. De originele tegelvloer van dat bassin ligt er nog.
De vroegere kleedkamers zijn nu de garderobe, en ook de kantine laat de vroegere functie van het gebouw duidelijk zien.
Ik was daar die avond met mijn beste vriendin Cynthia, haar moeder, en Ingrid, ook een goede vriendin uit Voorburg.
Om even voor half 9 gingen de deuren van de zaal open en stormde de meute naar binnen. Mijn gezelschap en ik wisten een plaatsje op de eerste rij te bemachtigen. Ikzelf zat precies in het midden, recht tegenover de microfoon waar Angela zou gaan staan.
Exact 20.30 uur namen de bandleden plaats achter hun instrumenten en kwam Angela het podium op.
Na een paar prachtige liedjes wilde ze haar show vervolgen, toen er een flits vanuit de zaal kwam. ‘Willen jullie fotograferen?’ ‘Nou, kom maar, ga je gang’. En iedereen, ook ik natuurlijk, knipte er lustig op los. Angela ging, met haar bandleden in allerlei poses staan. ‘Zo, nou, dat was het’, zei ze. Maar ik dacht nog 1 foto te kunnen maken. En dat had ik nou niet moeten doen…...
‘Hé, wat is dat? ‘Nou, dat had ik nou niet van je gedacht, Peter!’. Half glimlachend, half serieus zei Angela: ‘Effe opbergen, want je wilt niet weten hoezeer dat afleidt!’. Dus ik van: Ja, ok. Ik leg ‘m onder m’n stoel. Maar Angela onmiddellijk van: ‘Nou, weet je wat, geef maar hier.’ En ik nog van: ‘Nee, ik leg ‘m echt onder m’n stoel en…Angela: (nog steeds glimlachend) ‘Nee, geef maar’. Angela pakte mijn Sony Cybershot en wilde, met in haar linkerhand de microfoon en in haar rechter de camera, een foto maken. Maar ik had het toestel al uitgezet en de dop op de lens gedaan.
Ik riep ook: ‘Hij is al uit hoor!’. Angela: ‘Oh’. Ze zette mijn fotocamera neer naast de monitor en ging door met de show. Veel hilariteit in de zaal. En ik? Ik lachte ook, want Angela deed dit op een leuke manier. En daarbij…..Angela kan (zoals bij elke fan van haar) natuurlijk wel een potje breken.
Het was een fantastische show. Echt TOP. Prachtige liedjes, ontroerend (vooral natuurlijk Bier en Bitterballen) mooi (Roze sneeuw) en met humor (o.a. Maak me Ongelukkig). Aan het einde, toen Angela en haar band het applaus in ontvangst namen, gaf één van de muzikanten mij m’n camera terug.
Na afloop verkocht en signeerde Angela zelf de CD Melk en Honing. Er stond een tamelijk lange rij. Toen ik aan de beurt was zei ze lachend: ‘Jaha, ik had je mooi door hé?!’. Nog een foto van mezelf en An laten maken door ene Marco (Marco bedankt!) en met een zéér tevreden gevoel verliet ik het theater, nagenietend van deze prachtige show, van die Grote, kleine vrouw uit Alkmaar.

Peter Spek

ouder