LINKS

Angela Groothuizen
Angela op Twitter
Angela op YouTube
Dolly Dots geweldige Fansite
Juffertjes bloemen Schiedam
Koppop
Mama Cash
Stichting Sam
Stop Aids Now
Webshop Angela Groothuizen
The Voice Factory

ZOEKEN


100ste column uit de Veronica Magazine Nr. 19, 2014


Angela column in Vrouw (bijlage van de Telegraaf)


Column Veronica Magazine – Nr. 26, 2013


Column Veronica Magazine – Nr. 18, 2013


Column Veronica Magazine – Nr. 15, 2013


Column Veronica Magazine – Nr. 10, 2013


Column Veronica Magazine – Nr. 43, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 42, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 41, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 40, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 39, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 38, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 37, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 36, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 35, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 34, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 33, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 32, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 30/31, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 29, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 28, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 27, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 26, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 25, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 21, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 18, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 15, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 13, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 10, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 06, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 02, 2012


Column Veronica Magazine – Nr. 50, 2011


Column Veronica Magazine – Nr. 46, 2011

Angela column in Vrouw (bijlage van de Telegraaf)


Column Angela Steracteur sterartiest - ‘Lomi-lomi aui’

Ik glibber door de straten van een Oostenrijks skidorp. Het geglibber komt niet door de sneeuw maar door een massage die ik net heb ondergaan. Een ‘Lomi-lomi aui’, een Hawaiiaanse massage met bijpassende Hawaiiaanse muziek ja ja..ze zijn hier in dit dorp van alle markten thuis. Grofweg houdt zo’n massage in dat een masseur een liter olie over je heen gooit en dan 1.5 uur een beetje die olie verdeelt over je lijf. Niks stevige handen die mijn getergde spieren lossneden..gewoon ‘entspannung’ waar ik knap opgefokt van ben geworden.
Morgenvroeg om half 7 staat de taxi klaar om me naar Innsbruck te brengen, vandaar vlieg ik naar Wenen en dan door naar Brussel, in een taxi naar het station en uiteindelijk in een boemeltje naar Kontich. Dat is nog eens een avontuur! Wat als ik vannacht ingesneeuwd blijk? Als ik net als onze Koninklijke familie dagenlang ingesneeuwd raak in dit heerlijke dorp? Kan ik morgenavond niet de halve finale van SA/SA meemaken!! Nee! Dàt kan niet, dus ik heb plan B en C al klaar liggen. Als Innsbruck niet vliegt neem ik een taxi naar München en neem ik een andere vlucht en als dat niet werkt verzin ik plan C alsnog.
Echt loskomen van het jurylidschap is niet helemaal gelukt deze week. Het dorp zit vol met Belgen en Nederlanders. Sta ik hutjemutje, zwetend in de te warme kleding met knellende schoenen en grote, onhandige ski’s en stokken in de shuttle op weg naar de piste zie ik een aardige Belgische familie me toelachen. Grote fans van SA/SA maar ‘Ge zijt best streng voor onze Margootje!!’ De Nederlanders, die mij nu in Nederland meemaken als jurylid van de X factor brullen direct: ‘Streng? Angela is te soft man!’ Topprogramma maar je mag ze wel eens wat meer op hun lazer geven!’. De Belgische familie kijkt me geschokt aan en ik zeg; Ach ja hè? Nederlanders. We spreken dezelfde taal en we delen een groot stuk geschiedenis en toch zijn we zo verschillend. De Nederlanders bot, lawaaiig en betweterig en jullie beschaafd en aardig maar gelukkig ook behept met een gezonde dosis vilein.
Nog 2 keer SA/SA voor mij en dan zit mijn Belgische avontuur er alweer op. Ik ga jullie nog missen!

Column Angela Steracteur sterartiest - 'die Belgen’

Kom er maar eens om..je bent een populaire acteur die best leuk kan zingen of nog erger: je bent een succesvolle musicalster die avond aan avond de mensen ontroert en je doet mee aan steracteur/sterartiest. Je krijgt een nummer opgelegd dat je niet ligt maar waar je je scheel op oefent en vervolgens geeft die vervelende jury je nog rood ook. Nou lekker dan!
Het is een spel, beste mensen. De acteurs staan er om beoordeeld te worden en de jury probeert dat zo goed mogelijk te doen. We kijken naar de capaciteiten van de acteur en hoe hij/zij daarmee omgaat. Wordt het publiek ingepakt of vervalt een persoon in trucjes? Is het zelfgekozen nummer een juiste keuze of te hoog gegrepen en wat heeft de steracteur er mee gedaan om het eigen te maken. Is de steracteur aan het galmen of raakt elke zin ons in het hart. Het blijft een momentopname en ik ken de kwetsbare positie waarin de steracteur zich bevindt als er om een oordeel wordt gevraagd maar al te goed.
Daarom zijn we ook zo vaak enthousiast over Matthias. Het lijkt alsof hij elke week weer een nieuw deel van zichzelf als zanger ontdekt en daar net zo verrast over is als het publiek en de jury.
Het is natuurlijk een amusementsprogramma en dat maken we met z’n allen. Een heerlijk programma om naar te kijken. Het ziet er mooi uit en over alle details wordt zo goed nagedacht. Er staat een fantastische band te spelen, Thomas en Katja maken er elke week weer een gezellige avond van. Ik begrijp goed waarom U zo massaal kijkt op de vrijdagavond..
In Nederland schep ik op over hoe goed ‘die Belgen’ dat doen. Er is een fijne kapper, fijne make-up. Geweldige styling, een kamer vol met prachtige kleding die iedereen altijd als gegoten lijkt te passen. In Nederland moet de make-up artiest ook de kapsels een beetje fatsoeneren en heel vaak moet je je eigen kleding meenemen.
Maar als straks sa/sa afgelopen is glijd ik zo door naar de liveshow van de X- factor in Nederland en ik moet zeggen dat ik daar ook lekker in de watten wordt gelegd.
Ja, het is best een mooi leven als jurylid.
Afgelopen zaterdag waren de rollen even omgedraaid. Omdat er geen afvaller was vroeg radio Brussel of ik in de vroege zaterdagochtend wilde komen zingen..Ik zong ‘Roze sneeuw’ met mijn kleine speeldoosje, kleiner en liver kan het niet en ‘Melk en Honing” de titelsong van mijn nieuwe cd.
Patsy, de eerste kandidaat die door de jury op de pijnbank werd gezet dit seizoen, mocht nu mijn zangkunsten jureren. Ha! Een koekje van eigen deeg! En wat bleek?? Patsy is een uitstekend jurylid…ze gaf me groen! Ha!

Nog een paar weken en dan weten we wie de sterartiest 2009 zal zijn…Niels, Margot, Peter, Ann, Anneke of Matthias..aan U het laatste woord!

Column Angela Steracteur sterartiest - Steracteur/ster..wablief?

Ach..wat was het een bijzondere zomer..die van 2008. Ik vond dat we maar eens met het gezin op 1 plek moesten zitten..ergens in Zuid-Frankrijk samen met opa van 86 en tante Cor van 80 en natuurlijk oma van mama’s kant die ook al 82 was en dan natuurlijk alle broers en zusters met de kinderen…
Hartstikke gezellig maar ook heel erg druk.
Zo’n zomer dus..met op het hoogtepunt 17 gasten inclusief kinderen. Gezelliger wordt het niet..drukker ook niet.
Ik had die villa een half jaar daarvoor geboekt op een internetsite..’wel duur’ zei ik nog tegen lief..dat was vòòrdat ik er achterkwam dat het niet in euro’s was maar in ponden…en dàt nog voor de creditcrisis.
Ik wilde zo graag opa mee, hij was ontroostbaar zonder oma en ik dacht dat een vakantie hem wel goed zou doen.
Dat klopte…opa vond het heerlijk!

Ikzelf was aan het herstellen van de zieke van Pfeiffer en genoot van het feit dat iedereen zo aan het genieten was in de fijne villa.
De villa had een nadeel…geen internet. Elke dag zag ik mijn ‘window of hope’ in mijn vakantieleven. Even naar het hotel in het dorp 20 minuten verderop om onder het genot van een voortreffelijke lunch met glas wijn mijn mail te checken en mijn dagelijkse werk af te handelen.

Op weg naar St. Paul de Vince ontving ik een telefoontje van een aardige jongen: Davy van de VRT. Of ik wilde jureren in een show ‘Steracteur/ster..wablief? ‘Beste Davy, lijkt me leuk maar ik kom er op terug”
Een maand later zat ik, heel gelukkig zonder familieaanhang, in mijn zomerverblijf aan de Vinkeveense Plassen toen ik de ‘twee jongens van de VRT’ bij de haven moest ophalen. Nou, beste Vlaamse vrienden, ik heb wel eens lelijkere mensen opgehaald…twee beeldschone mannen stonden bij de haven te wachten… op mij! Ik nam ze mee naar mijn eiland en liet me overhalen om mee te doen. Wel moest ik nog even een testje doen..ze lieten me die lieve Fre zien, de winnares van verleden jaar…ik wist natuurlijk niets van Fre en begon flink te blazen..sorry Fre…geen idee.
Ik had wel onmiddellijk de felbegeerde status van Jurylid in SA/SA binnengehaald.

Dat ik het zó leuk zou vinden en zó gehecht zou raken aan mijn nieuwe Belgische vrienden…tja..dat wist ik toen nog allemaal niet.
Wanneer is iemand een sterartiest??? Tja…dat is een momentopname. Ik, als jury, kijkt wat die persoon kan en hoe dat over komt..meer niet en ook niet minder.
Mensen doen mee om beoordeeld te worden en dat probeer ik te doen.
Makkelijk is het niet altijd en zeker niet als in ‘n keer het Belgische kijkerspubliek Niels op de pijnbank zet..huh??
Maar spannend, opwindend en leuk is het elke keer wel om met mijn vrienden Tom en Bob te jureren. En nu weet ik ook wie Natalla is..en waarom is die vrouw niet stik beroemd in Nederland??? Kijk dat begrijp ik nu helemaal weer niet!

ouder