LINKS

Angela Groothuizen
Angela op Twitter
Angela op YouTube
Dolly Dots geweldige Fansite
Juffertjes bloemen Schiedam
Koppop
Mama Cash
Stichting Sam
Stop Aids Now
Webshop Angela Groothuizen
The Voice Factory

ZOEKEN


Verhalen van Vrienden - SAM dag 2007

Stichting Sam bestaat 10 jaar en dat moet worden gevierd. Er is ook wel een reden voor een feestje want in die 10 jaar hebben vele kinderen een grote sprong voorwaarts kunnen maken dankzij de Dolfijn therapie. Via de website van de Dolly Dots bereikt dit nieuws ook mij. Omdat het bij de publieke optredens staat lijkt het er even op dat er een kans is dat ik er bij kan zijn. Al snel blijkt dat alleen mensen die een uitnodiging hebben ontvangen, de donateurs en betrokkenen bij de stichting, bij de dag aanwezig kunnen zijn. Ik leg me daarbij neer want ik heb al zoveel moois mee gemaakt dit jaar.
Twee weken voor SAM dag krijg ik plotseling de vraag van een bekende of ik mee wil naar die dag. Na eerst een gat in de lucht te hebben gesprongen, het is maar goed dat mijn kamer ruim 4 meter hoog is en ik niet zo groot ben, typ ik toch maar even een “Ja” met nog wat dank woordjes. Ik ben helemaal enthousiast. Ik wil het werk van de stichting waar ik op TV al het een en ander van heb gezien ook wel eens van dichtbij zien en een optreden van de Dolly Dots mis ik ook niet graag want die zijn schaars en de Dots staan altijd garant voor kwaliteit en veel plezier. Bij een ding sta ik op dat moment nog niet stil. Hoe kom ik in hemelsnaam in Harderwijk vanaf hier. Problemen zijn er om opgelost te worden en ik moet eerst even mijn vreugde verwerken.
Het vervoersprobleem lijkt ook opgelost als blijkt dat we kunnen carpoolen vanaf Den Haag. Dat is voordat ik verneem dat ProRail weer eens van plan is om in het weekend professioneel het spoor te gaan saboteren tussen Dordrecht en Den Haag. Omdat ik daardoor niet meer op tijd in Den Haag kan zijn besluit ik iets te zoeken om in de buurt van Den Haag te overnachten. De weker wordt op 6 uur gezet omdat we om 9:30 al in Harderwijk worden verwacht. Ondanks het feit dat de weker van mijn iPod niet echt af gaat maar gewoon de tekst “Wekker” in beeld toont ben ik toch op tijd waker. Rond halfacht vertrekken we en brengt TomTom ons feilloos naar Harderwijk.
We zijn de eerste. De ontbijt ruimte is nog helemaal leeg en we kunnen zodoende genieten van het fraaie uitzicht op de dolfijnen. Van lieverlee komen er andere mensen binnen. Mensen die ik herken zijn Angela, Chela en Richard. Het meisje dat rond loopt blijkt Juna te zijn, het zusje van Sam. Zij zal naar later blijkt de presentatie van de dag op zich nemen. Angela fungeert als assistente. Na het ontbijt krijgt Richard de eerste cheque uitgereikt en worden de voorbereidingen getroffen voor de therapie sessie. Wij worden gevraagd zo stil mogelijk te zijn omdat deze kinderen snel zijn afgeleid. Als de sessie begint ben ik er stil van. Is toch echt indrukwekkend om het van zo dichtbij mee te maken. Het moet voor zo’n kind ook wel een machtig gevoel zijn dat ze zo’n grote dolfijn gewoon “onder controle” kunnen hebben.
De therapie sessie die we binnen hebben bij gewoond wordt buiten verder voortgezet. Je kunt op de gezichten van de kinderen aflezen dat ze er echt plezier in hebben. Na de sessie gaan wij opzoek naar de infomarkt die door Juna onder toeziend oog van Angela zal worden geopend. Tijdens deze opening neemt Richard nog wat cheques in ontvangt. Een daarvan is van de “80 van de langstraat” waarover op het forum van www.dollydots.com al uitgebreid is gesproken. Echt een geweldige prestatie en geweldige opbrengst!
Na de opening krijgt Anneke te horen dat haar interview met Chela en Angela rond kwart voor 1 zal zijn en dat ze verwacht wordt bij de receptie. Navraag van Anneke bij de persvoorlichter en Angela en Chela leert dat de laatste twee het ook goed vinden dat ik deelneem aan het interview. Gezamenlijk gaan we met Angela en Chela en de persvoorlichter naar een ruimte waar het interview kan plaatsvinden. De sfeer zit er meteen goed in en onder het genot van koffie begint het interview. Eigenlijk heeft het interview veel weg van een gezellige klets sessie. Er wordt voornamelijk gesproken over stichting Sam. Angela geeft aan dat ze eigenlijk niks voor de stichting doet maar later moet ze toch met Chela instemmen dat ze toch behoorlijk wat doet en heeft gedaan voor de stichting. De reünie komt ook nog even aan de orde en ik vertel Angela dat ik vooral vind dat deze stijlvol is geweest en dat de glans er af zo gaan als ze weer net als vroeger van discotheek naar discotheek zouden gaan om wat the schnabbelen. Ondertussen begint Chela ook met haar make-up. Wij zijn niet helemaal beleeft tegen haar want we hadden natuurlijk moeten zeggen dat ze er weer prima uitzag. Ze geeft daarom zelf maar de hint. Het is typerend voor de leuke en ontspannende sfeer die er heerst. Aan het eind van het interview komen ook Esther, Anita en Patty binnen zodat we die ook even kunnen begroeten.
Op weg naar de dolfijnenkoepel waar straks het optreden en daarvoor de soundcheck zal plaatsvinden komen we Ria ook nog tegen. Van de telefoontjes tijdens het interview wisten we al dat er wat “navigatie problemen” waren. De groep is echter nu compleet. Kort nadat wij aankomen in de koepel komen ook de Dots aan voor de soundcheck. Chela doet eerst samen met Martijn van Agt eerst “Sam’s song”. Daarna volgen ook nog delen van “Do You Wannna Wanna” en “Hela-Di-Ladi-Lo”. Er wordt ook besloten dat de Dots tijdens het optreden gewoon wat zullen rondlopen. Het is erg leuk om zo’n soundcheck een keer bij te wonen van zo dichtbij. Ondertussen help ik nog even iemand van het geluid die in zijn eentje een zware kist de trap af probeert te rijden.
Na de soundcheck is het tijd voor de foto sessie. Deze zal plaatsvinden op het middenpodium. Omdat Anneke een van haar lezen is vergeten vraagt ze even of ik die kan brengen. Dat doe ik even en ik maak daarna meteen even een paar foto’s vanaf de achterkant. Aan het eind van de foto sessie vraag ik of ik even met Patty op de foto mag. Haar spontane ‘tuurlijk’ is duidelijk.
Zodra de Dots zijn vertrokken uit het theater worden de gasten binnen gelaten en kan de spetterende show beginnen. De Dots maken er zoals gewoonlijk een feest van en het klinkt als een dijk. Het is leuk om te zien hoe de Dots zich op de tribunes mengen in het publiek. Bij “Love Me Just A Little Bit More” worden de aanwezige kinderen uitgenodigd om mee te dansen met de Dots. Na het optreden van de Dolly Dots laten de dolfijnen en hun trainers zien hoe je een echte spetterende show geeft! Daar ik op de eerste rij zit krijg ik af een toe een verfrissing. Het is het leuke einde van een geweldige dag!
Bij het verlaten van het theater bedank ik Chela en Richard. Buiten kom ik Patty nog een keer tegen zodat ik haar nog even kan spreken en bedanken voor de leuke show. Daarna gaan we naar onze auto en daar wacht een minder leuke verrassing. Een parkeerbon en hij is niet een gesigneerd…..

Verhalen van Vrienden - Veiling schilderijen

Hier een kort verslagje van de veiling in het Venduehuis op 23 Oktober.
De veiling zou om 13.00 uur beginnen en ik was mooi op tijd, 12.45 uur. Zou ik nou wel of niet een veiling nr regelen…..stel je nou voor dat ik toch een bod kan doen dan krijg ik spijt als ik geen veiling nr. heb dus toch een veiling nr. geregeld (voor het eerst van mijn leven) hahaha.

Ik zag al snel de broer en zus lopen die het grote doek van Angela gemaakt hadden leuk om ze nu een keer te ontmoeten!!! Ik kreeg ook nog een kaartje van hun met hun site www.profundus-art.com.
Er liepen wel wat meer bekende rond en ik dacht wie weet zie ik Angela ook nog wel.
De veiling begon stipt om 13.00 uur en de zaal was lekker vol, het bieden ging erg snel.
De eerste sterren op het doek schilderijen waren van Albert Verlinde hij zat ook in de zaal die werden om 13.30 al geveild.
Ik zag ook Margot dit was de winnares van het drie luik (dat Angela gekozen heeft). Ik vond het leuk om de schilderijen nu eens in het echt te zien.
Angela’s schilderijen kwamen als laatste, Mw. Konings sprak namens MAMA CASH en Angela.
De schilderijen hebben toch maar mooi 600 euro opgeleverd voor het goede doel MAMA CASH!!!
Ik vond het leuk om eens een veiling mee gemaakt te hebben, wel jammer dat Angela er zelf niet bij kon zijn.

Groetjes,
Katinka Bregman

Mijn tweede leven als Dolly Dots fan…

Dit verhaal begon eigenlijk als reactie op een vraag over de Live in Carré opnamen…. Ik begon echter te typen in dat kleine vakje en al snel werd het teveel…. Vandaar dat ik er maar een verhaal van heb gemaakt…
Het begon met de banden van het “Live in Carré” concert. Ik heb die banden destijds (ergens in 2004 of iets eerder) gekocht bij de TROS omdat ik er toen een paar jaar eerder toevallig weer achter kwam dat de Dolly Dots toch eigenlijk wel heel erg leuk waren! Ik heb toen mijn oude LP’s weer eens opgezocht, videobanden weer eens bekeken en wat dingen die ik kwijt was of die versleten waren (mijn VHS band van het Afscheidsconcert miste “What a night” omdat de video ooit honger had en “This Girl” was ook niet meer herkenbaar af te spelen) opgespoord in de archieven. Ook heb ik toen via Hans van de Angela Groothuizen site wat Cd’s uit Angela’s post-Dolly Dots periode besteld. Ik had wat mp3-jes op Internet gevonden en vond die leuk en dan wil ik gewoon het origineel hebben (als ik muziek leuk vind wil ik gewoon de legale versie omdat ik vind dat de artiest het dan verdient om gewoon te krijgen waar hij of zij recht op heeft). Zo is toen het balletje weer gaan rollen en is eigenlijk mijn “tweede leven” als Dolly Dots fan weer begonnen met als absoluut hoogtepunt het reünie concert van zondag 27 mei 2007! Ik heb het deze keer ook veel intensiever beleefd dan tijdens mijn “eerste leven” als Dolly Dots fan. Ik was toen veel te verlegen om überhaupt dichtbij te komen. Ik was meer van de achterste rij. Ja Angela, in de tussenliggende jaren was ik jullie eigenlijk een beetje vergeten. Ik was te druk met andere dingen. Studeren kost vrij veel tijd en vooral de TU was toch best wel pittig, daarna mijn eerste baan…. Ik zag heel af en toe wel eens wat op TV maar dat was het dan. Ik was er niet echt mee bezig. Reünieconcert in 1998?? Ik geloof dat het 2002 ofzo was dat ik er over hoorde. In 1998 was ik mijn scriptie aan het schrijven en halverwege “mocht” het ineens in het Engels omdat de docent het dan beter kon lezen. Dat verklaarde al wel zijn “knauw” accentje in zijn Nederlands. Ik was wel “The Collection” tegen gekomen en had die toegevoegd aan mijn collectie en dat was hoe het eigenlijk weer begon. De leuke vrolijke klanken van de Dots begonnen weer te leven in mijn hoofd en dat doen ze tot op de dag van vandaag nog steeds!
Ik ben in 2004 naar de première van de musical “Love Me Just A Little Bit More” geweest en dat was de eerste keer dat ik een paar van de Dots heb gesproken. Was best wel even eng zo de eerste keer face to face met een Dot maar ik was er al snel achter dat het gewoon hele gezellige mensen waren. Het versterkte mijn “de Dolly Dots zijn toch eigenlijk wel heel leuk gevoel” enorm. Ik kan daarom ook niet zeggen hoe blij ik was toen ik hoorde dat de Dots optraden bij de Vrienden van Amstel. Meteen een kaartje gekocht want ondanks dat men overal schreef en zei dat het was uitverkocht kon ik gewoon via Ticketservice een kaartje kopen voor het vak naast de trap waar Angela naar beneden kwam bij “Limburg”. Die zelfde avond was het ook nog wel even balen want op RTL hadden vrij denigrerend iets over “valse noten zoals vroeger” toen ze iets zeiden over het eerste optreden… Ik had zoiets van “Eeks… straks valt het ontzettend tegen”. Nou niks van waar dus!! Ik ben gegaan op de laatste zaterdag van de reeks en als er een groep was die de zaal los kreeg dan waren het wel de Dolly Dots!!! Het klonk geweldig en de sfeer was als nooit te voren! Nee, ik hoefde verder niet meer te twijfelen of ik naar het reünie concert wilde…. Ik wilde gewoon zo vaak als kon! Dat is inmiddels weer zo’n 5 maanden geleden en nog steeds ben ik aan het na genieten. Ik ben toch wel vaker naar concerten geweest maar zoveel na plezier heb ik nog nooit gehad! Mijn tweede leven als Dolly Dots liefhebber is eigenlijk veel leuker geworden dan het eerste!!
Angela en andere Dots (inclusief mijn 7de Dot) bedankt! In ’88 zei Angela bij het afscheidsconcert “We zullen jullie nooit vergeten”, nou Angela ik kan jou ook iets vertellen…. “Ik zal jullie nooit vergeten”.

Arald

Verhalen van Vrienden - Hoe mooi klein kan zijn

Eindelijk is het dan 11 januari 2008. Lang heb ik naar deze dag uitgekeken, het eerste optreden van Angela met haar programma “Klein” dat ik zal bijwonen. 128 dagen nadat Angela mij op de Uitmarkt lekker maakte met een voorproefje van haar programma “Klein” is het dan zover.
Per trein reis ik naar Tilburg. De NS houd zich redelijk aan de afspraken en daardoor ben ik redelijk op tijd in Tilburg. In de foyer van het theater druppelen ook al vrij snel de eerste mensen binnen. Daar ontmoet ik ook wat andere bekenden. We vullen de wachttijd met kletsen en het ophalen van leuke herinneringen. Vlak voordat het optreden begint ga ik nog snel naar toilet. Dan hoef ik tijdens de voorstelling niet. Het zou immers vervelend zijn als ik tijdens het optreden wegmoet voor een kleine boodschap.
Ik heb niet op mijn niet bestaande horloge gekeken maar volgens mij werden wij vlak voor 8 uur toegelaten tot de zaal. Deze ziet er erg mooi uit. Het podium is niet verhoogd en dat is fijn want dan krijg je op de eerste rij geen last van een stijve nek. Ik besluit op de eerste rij te gaan zitten en de andere mensen die ik ken sluiten aan. Op het podium zie ik naast een speaker een papier liggen met daarop de set-list. Ik besluit snel even een foto te maken zodat ik later nog kan terug zien in welke nummers Angela heeft gebracht en in welke volgorde. Mijn geheugencapaciteit is soms wat klein en dan vergeet ik dat soort dingen.
Dan is het eindelijk zover! De muziekanten komen op waarna Angela begint met een gezellig praatje ter introductie van het programma. Ze verteld dat vaak alles maar groter en groter moet zijn terwijl “klein” soms ook mooi kan zijn. Ze haalt een voorbeeld aan van iemand die vol trots zijn nieuwe plasma TV van zoveel meter bij zoveel meter laat zien aan een ander die er vervolgens op reageert met “Jij hebt het oude model”. In gedachten zit ik even door te denken. Op zo’n grote TV is zelfs dat een kleine pukkeltje op je gezicht een joekel en wil je dat wel? Angela verteld ook nog over BNers die groots willen doen en dus op de rode lopers verschijnen in gehuurde of geleende gala jurken…. Terwijl ze dit verteld bewonder ik Angela’s outfit. Hoe zal ik het beschrijven. Ben immers geen expert op dat vlak en weet niet of ik de juiste “Patty” terminologie ken voor de dingen die Angela aan heeft. Ze ziet er in elk geval mooi uit in haar rode rok van zijde met daarop een rood topje en een zwart jasje en zwarte laarzen waarvan ze later verteld dat het lastig lopen is op die dingen zonder rotator. Terwijl ze dat vertelde moest ik aan twee dingen denken. Ten eerste natuurlijk de beroemde cartoon die elders hier op de site staat. Ten tweede moet ik terug denken aan een optreden van Trijntje Oosterhuis van ruim een jaar geleden. Die trok op het podium gewoon haar schoenen uit omdat ze niet lekker zaten.
Het eerste nummer is Melk en Honing, de titel song van de nieuwe CD die Angela heeft opgenomen. De sfeer zit er meteen goed in. Het is allemaal leuk en ongedwongen en gewoon gezellig. Angela heeft nog een leuk “onder onsje” met haar toetsenist omdat die iets is vergeten. De muziek en de performance zijn mooi en via gezellige babbels gaan we van het ene nummer naar het andere. Van de uitmarkt wist ik nog dat het nummer “Er in” gewoon erg grappig is. Zowel qua tekst als ook de interactie die Angela tijdens dat nummer heeft met haar toetsenist, Eric van de Bovenkamp. Tijdens het optreden blijkt ook steeds weer hoe goede zangeres Angela is. Haar vertolking van het nummer “Jij Hoort Bij Mij” waarvoor Angela plaats neemt achter het keyboard en de muziekanten ook wisselen van instrument is werkelijk erg mooi. Ik raak hierdoor weer ontroerd en zie in gedachten het beeld van Sam met zijn dolfijn zoals dat ook in het groot op het scherm was te zien in Ahoy.
De voorstelling is erg onderhoudend en gewoon erg gezellig. Bij het nummer “Maak me ongelukkig” mogen we mee doen! Na wat aarzeling zingt de zaal uiteindelijk lekker mee. Tijdens een van de praatjes haalt Angela een foto van zichzelf te voorschijn. Het is de foto die ook in de header van deze site is te zien. Angela nodig een vrouw uit de zaal uit om deze foto met behulp van een stift meer op de werkelijkheid te laten lijken. Als Angela een paar nummers later de foto weer ophaalt blijkt dat deze vrouw niks heeft gedaan en daarom gaat Angela zelf maar aan de slag met de foto. Het is hilarisch om te zien en iemand uit de zaal roep ook dat Angela in deze zelfspot act wel een heel negatief beeld van zichzelf neerzet. Zelf vind ik het wel lachen en vind ik ook dat Angela er goed uitziet. Helemaal lachen is het als Angela met scheer bewegingen voordoet hoe vrouwen de bekende rimpeltjes in de bovenlip kunnen voorkomen. Mannen hebben die immers niet is haar argument.
Aan het eind van het optreden speelt de inval bassist, Norbert met een hele lange achternaam, een indrukwekkende solo. Het is knap om te zien en horen hoe hij dat doet want een solo op de bas spelen lijkt mij echt knap lastig! Het is het begin van een mooie afsluiting van een mooie avond.
Angela verteld het publiek aan het eind nog dat ze nog even naar de foyer zal komen en dat mensen die interesse hebben kunnen intekenen op haar nieuwe CD die ze recentelijk heeft opgenomen met nummers uit het programma van ‘Klein’.
Na afloop van het optreden drink ik samen met de aanwezige fans nog een wat en kletsen we gezellig na over de leuke voorstelling. Een van de aanwezige fans heeft samen met het geweldige optreden dat Angela gaf mij overtuigd om in februari ook maar naar de voorstelling in Den Bosch te gaan. Angela met haar programma “Klein” in de stad van de Bosche Bollen van bakker de Groot is natuurlijk geen slecht vooruitzicht.
Terwijl we zitten te kletsen zwaait Angela even naar mij en ik loop daarom even naar haar toe om haar te bedanken voor het leuke optreden. We kletsen heel even en daarna bied iemand uit het gezelschap dat bij Angela zat aan om een foto te maken. Bij thuiskomst zag ik op de foto dat ik bij het laatste bezoek aan het toilet duidelijk mijn riem niet goed had vast gemaakt. Oeps! In Ahoy was het op vrijdag Angela die wat problemen had met haar zwarte Perci jurk en nu was het dus blijkbaar mijn beurt om niet geheel goed in mijn kleding te zitten. Het mocht de pret niet drukken. Ik vertel Angela ook nog even dat ik voor de voorstelling stiekem een foto had gemaakt van de setlist. Angela verteld dat ze dat had gezien.
Na afloop van het babbeltje met Angela ga ik weer terug naar de andere fans en maak definitieve afspraken om ook naar Den Bosch te gaan. Een fan die bij mij in de buurt blijkt te wonen bied aan om mij naar huis te brengen. Met z’n tweeën reizen is ook veel gezelliger. In de auto krijg ik een stapel CD’s. Ik mag er een kiezen voor de terug weg. De keuze bestaat uit “Groothuizen”, “Walking on Water” en “Young Souls”. Mmmm, volgens mij hebben we te maken met een liefhebber van Angela Groothuizen! Ik kies voor “Walking on Water” en nog voor we de parkeergarage uitrijden hoor ik Angela weer. Met deze CD collectie tot onze beschikking hadden we eigenlijk nog wel voor een omweg via Groningen kunnen kiezen!
Eenmaal thuis zet ik rond middernacht mijn PC aan. Die komt meteen met een “Reminder”. Hij heeft het over “Angela – Klein” en meld “4 uur te laat”. Ik denk zo van heb ik iets gemist? Ik heb een leuke avond gehad. Het was mooi, gezellig, goed, grappig en voor herhaling vatbaar. Ik denk nog wat loopt die PC nu te piepen maar dan valt het kwartje… Ik heb de herhaling gemist maar dat klopt want die moet nog komen…. 8 februari in Breda zal ik er weer bij zijn. Weer iets om naar uit te kijken… Nog een “kleine” maand wachten dus….

Verhalen van Vrienden - Hallo lieve vrienden!

Ja, ik kreeg ook een mail over de opening wat de Dots zouden gaan doen in Delft voor het restaurant Yamamoto, wat????????
Echt leuk en er zou dus ook publiek bij mogen zijn, ik wist niet wat ik las, toch maar even bellen en informeren of je toch niet moest reserveren….....
Kreeg ik One and only aan de telefoon wat ik niet had verwacht, wat bleek nou ze hadden nog geen vaste lijn daar en nee je kon niet reserveren “gewoon op tijd er zijn”!!
Ik had gelukkig niks gepland voor de 14e dus met mijn man geregeld dat hij bij de kids zou blijven zodat ik erheen kon gaan.
Dinsdag dacht ik, ik ga even kijken of ik het kan vinden, ik werk in Den Haag dus erg dichtbij, eerst kon ik het helemaal niet vinden, ik begreep er niks van. Geen nr. 3 maar wel nr. 1 en nr. 5 daar moet dus theoretisch 3 tegen over zijn????
Een beetje heen en weer gelopen maar het enige restaurant wat daar te bekennen was, was al open en heette anders.
Toen maar even bij de bioscoop navraag gedaan bleek het om de hoek te zijn!!Pfffffffff gelukkig gevonden, alleen ik wist niet wat ik zag, het restaurant van wat ik beneden kon zien was verre van af….........zouden ze dat wel redden in 3 dagen????
Nou gelukkig dus wel!! Echt wel knap gedaan!!!
Vrijdag om 17.30 weggegaan en de hele dag was het droog en nu warempel begon het te druppen…......
Maarja wat is nou op tijd komen, zou het al druk zijn als ik daar aan zou komen en zou ik wel naar binnen kunnen????
Ik was er na het parkeren om 18.10 uur, er stonden 3 fans, gelukkig voor mij niet een hele rij!! Ik dacht dus dat zit wel goed, ik kom wel binnen.
Snel kwamen er meer fans en Ria en Sjeel kwamen tegelijk aan. Na een spontane begroeting en 3 zoenen en wat foto’s gingen ze naar binnen, echt leuk om ze te zien!!
Anita ging ook even poseren voor de foto en daarna kwam Eshter. Daar kwam ook nog een heel clubje met “vrienden van” mensen aan en ik wist niet wat ik zag, Sandra was erbij! We hadden deze week nog gemaild en ze had gezegd dat ze niet zou komen, echt leuk voor haar dat dit nu spontaan toch door kon gaan. Echt een leuke verassing!!! Angela kwam van de andere kant aanlopen en zei meteen “jullie moeten het vanavond helaas zonder Patty doen ze is voor haar werk op Ibiza (lijkt me ook niet verkeerd) toch wel jammer dat ze er niet bij was!!!
Edith kwam naar buiten om te vertellen wat de bedoeling was.
Ik had eigenlijk gedacht dat de officiële opening buiten zou zijn maar dat deden ze dus binnen.
Wel mochten we na 19.00 in de koffie corner wachten, wat overigens ook erg gezellig was. Ik heb lekker met wat fans zitten babbelen en ze ook wat beter leren kennen.
Het is leuk dat je zo een heleboel mensen leert kennen.
Om ongeveer 19.30 uur hoorde we inderdaad een gongslag en dat was de openingsslag. Om 20.00uur mochten wij ook naar boven.
Het restaurant ziet er erg gezellig uit, het was wel echt helemaal vol met mensen en met moeite konden we een plekje vinden achteraan de bar, daar stonden we een klein beetje in de weg voor het personeel. Die dachten dat ze onze drankjes mee konden nemen naar andere tafels….hahahaha!!!
Waar wij stonden was de loop route waar Sjeel, Esther en Anita een paar keer langs kwamen, van die gelegenheid maakten we dus gebruik om een foto te maken en even te kletsen.Tussendoor inderdaad even peuken pauze en toen weer terug naar ons plekje, die werd “bezet” gehouden door een Delftse mw. die ook voor ons de krant gaat op sturen een heel leuk mens!!
Er was een chef van het personeel, die iedere keer een lint neerzetten omdat we daar niet mochten staan en ik vroeg als de Dots optreden mogen we dan wel naar voren, maar helaas dat mocht niet!! Nog een kans, en het aan Robin zelf vragen, en ja hoor het mocht gewoon wel, gelukkig want anders hadden we er niet veel van kunnen zien.
Het optreden begon om 22.00 uur en het was echt heel leuk. Ze zongen gelukkig 4 nr’s i.p.v. 2.
Na het optreden nog even op de Dots gewacht en wat “vrienden van” gesproken, ik vroeg aan Sandra en heb je lekker gegeten, nee zei ze ik heb nog niks op!!!
Leuk dat de Dots even de tijd namen om met iedereen op de foto te gaan en een praatje te maken.
Ik ging om 23.30 naar huis en bij de parkeerautomaat trof ik Esther en Ria, die hadden wat problemen met de betaalautomaat, die pakte geen “grote” flappen!!!
Nadat het uiteindelijk toch gelukt was om met een geldig kaartje naar de auto te lopen, liep ik even met Ria mee. Haar auto stond niet op de plek wat ze dacht en dus maar 1 verdieping lager gekeken en daar stond haar auto gelukkig wel!! Was wel even een leuke ervaring om even mee te lopen.
Toen weer naar mijn eigen auto en daar zag ik Anita zoeken, die had hetzelfde probleem, hahahah wel grappig omdat zo te zien in de parkeergarage. Hij was ook wel erg groot, toen ik aan kwam, ben ik ergens anders naar boven gegaan en dan ben je je oriëntatie kwijt.
Nou ik ging als een gelukkig mens naar huis met leuke foto’s (met dank aan andere fans die hem gelukkig wilden maken!!!). Onderweg naar huis kreeg ik een sms van Jerry, ben je binnen, hahaha het was al afgelopen helaas, en ik was gelukkig binnen geweest. Deze avond pakken ze niet meer van me af en het was een leuke ontspannen sfeer, ik zei ook nog tegen Jerry ik vind het zo leuk dat ik in deze Dots periode nieuwe leuke “vrienden” leer kennen. We hebben het echt gezellig met elkaar!!’
Lieve vrienden en Lieve Dots super bedankt voor de mooie avond!!!!!
Heel veel liefs en knuffels van Katinka

Ps. Zoals Arald ook al schreef, heel erg knap hoe de Dolly Dots toch tijd hebben kunnen vrij maken om te oefenen voor de concerten in Ahoy, voor de FAME signeersessie, en nu weer in Delft, het wordt heel erg gewaardeerd!!
JULLIE ZIJN EN BLIJVEN UNIQUE!!! THANK YOU xxxx

ouder nieuwer